*بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ*
وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفِینَ (083 | مطففین - 1)*
بنام خداوند بخشنده مهربان* واى بر کم فروشان!
أَلَّذِینَ إِذَا اکْتالُوا عَلَى النّاسِ یَسْتَوْفُونَ (083 | مطففین - 2)
آنان که وقتى براى خود چیزى از مردم با پیمانه مى گیرند، (حق خود را) بطور کامل دریافت مى دارند;
وَ إِذا کالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ یُخْسِرُونَ (083 | مطففین - 3)
ولى هنگامى که براى دیگران پیمانه یا وزن مى کنند، کم مى گذارند.
أَ لا یَظُنُّ أُولئِکَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ (083 | مطففین - 4)
آیا آنها گمان نمى کنند که برانگیخته مى شوند،
لِیَوْمٍ عَظِیمٍ (083 | مطففین - 5)
در روزى بزرگ؟!
نخستین کسى که پیمانه و ترازو
را براى مردم ساخت
حضرت شعیب پیامبر صلى الله علیه و آله بود.
قومش پس از مدتى شروع
به کم فروشى نمودند.
با اینکه به خداى جهان کافر بودند
و پیامبر را تکذیب مى کردند
گناهى تازه
بر افعال شنیع آنها افزوده شد.
کالا و اجناس را براى خود
کامل وزن مى
کردند و براى مشتریان کم فروشى و تقلب را روا داشتند.
زندگى آنها فراخ بود تا آنکه پادشاه آنان به
آنها
دستور احتکار و کم فروشى را داد.
شعیب پادشاه و مردم را
نصیحت کرد ولى فایده اى
نداشت ،
و به دستور پادشاه شعیب و طرفدارانش
را از شهر بیرون کردند. عذاب بر آنها
نازل شد و آن زلزله
و سایه آتشبار
بود و این به معنى گرماى بسیار
سخت که از سایه خانه و آب هم کسى
نمى توانست
جان سالم به در برد. پس از آن ابرى جمع شد
و نسیم خنکى وزیدن گرفت و مردم
در زیر آن قطعه ابر گرد آمدند تا از گرما رهائى یابند.
چون همگى در سایه ابر جمع شدند شراره هاى
آتش از ابر بارید و
زمین هم در زیر پایشان
لرزید
و همگى در هم پیچید و سوختند. مدت این عذاب
را نه روز نوشته اند. و شامل هواى گرم
، آبهاى داغ
و زمین لرزه بود. قوم شعیب در شهر مدین ساکن بودند،
و عذاب اهل آن شهر
را در بر گرفت.
